Zastosowanie wody srebrnej

Woda srebrna ma zastosowanie w rożnych dziedzinach gospodarki, w których niezbędna jest dezynfekcja oraz konserwacja. Najczęściej woda srebrna używana jest do dezynfekcji i konserwacji wody pitnej. Srebro jest doskonałym środkiem konserwującym dla rożnych soków owocowych. Woda srebrna stabilizuje mleko, masło, skutecznie dezynfekuje skorupki jajek, szybko i bezpiecznie dezynfekuje narzędzia gospodarstwa domowego.

 

Przechowywane w lodowce produkty spożywcze z mięsa, ryb itp., uzdatniane wodą srebrną, nie pleśnieją i nie fermentują. Woda srebrna jako naturalny antybiotyk jest bezzasadnie pomijana w praktyce medycznej. Ostatnio, z uwagi na wzrost odporności bakterii na antybiotyki, ponownie wzrosło zainteresowanie bakteriobójczymi właściwościami srebra. Wodę srebrną, z uwagi na działanie zależne od stężenia jonów srebra, można podzielić na trzy grupy: Woda srebrna o słabym stężeniu – stężenie • jonów srebra sięga do 1 mg/l. W większości krajów obowiązują normy, według których stężenie srebra w wodzie pitnej nie może przekraczać 0,01 mg/l. (W niektórych krajach norma ta wynosi 0,05 mg/l). Wodę srebrną o takim stężeniu (0,01 mg/l) w celach zapobiegawczych lub w razie braku srebra w organizmie, można pić w większych ilościach (do 1–1,5 l na dobę) i przez dłuższy okres czasu. Woda srebrna o średnim stężeniu. Zazwyczaj stężenie jonów srebra w takiej wodzie waha się w przedziale od 5 do 10 mg/l. Woda taka jest stosowana w podczas chorób narządów wewnętrznych: wrzodów żołądka i dwunastnicy, przewlekłego zapalenia żołądka, enteritis, zapalenia pęcherzyka żółciowego, chorób endokrynologicznych, cukrzycy, diatezy, chorób zakaźnych, itp.

 

Woda srebrna jest doskonałym środkiem przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Woda srebrna o wysokim stężeniu. Zazwyczaj stężenie jonów srebra w takiej wodzie mieści się w przedziale od 20 do 35 mg/l. Woda ta jest przeznaczona wyłącznie do użytku zewnętrznego, nakładania kompresów, opatrunków, tamponów, płukania jamy ustnej, gardła, itp. Skutecznie leczy oparzenia rożnego stopnia, ciężko gojące się rany, choroby skory pochodzenia wirusowego, grzybiczego i troficznego, zapalenie jamy ustnej, paradontozę, anginę, alergiczny nieżyt nosa, itp.

 

Uwaga: informację o zalecanych stężeniach wody srebrnej można znaleźć w literaturze specjalistycznej, a jej zastosowania w leczeniu rożnych chorób należy skonsultować z lekarzem rodzinnym. Woda srebrna o słabym stężeniu (do 0,1 mg/l) jest przezroczysta, bezbarwna, bezwonna. Zwiększając stężenie, woda srebrna staje się szara (kolor zależy od zawartości jonów srebra) i lekko gorzka. Woda srebrna o silnym stężeniu jest szara, ma gorzki smak. Nabyte właściwości woda srebrna utrzymuje przez kilka miesięcy (im wyższe stężenie, tym dłużej). Przechowywać należy ją w ciemnym miejscu lub w pojemnikach nieprzezroczystych. Często zadawane jest pytanie, czy długotrwałe stosowanie wody srebrnej nie spowoduje skutków negatywnych. Szacuje się, że codziennie, razem z jedzeniem, organizm powinien otrzymywać 0,088 mg srebra, które jest potrzebne do funkcjonowania układu immunologicznego organizmu. Należy przy tym uwzględnić fakt, że większość srebra zostaje usunięta z organizmu w sposób naturalny.

Przy wypijaniu wody srebrnej o stężeniu powyżej 0,05 mg/l w dużych ilościach (1 litr na dobę) i przez długi czas (kilka miesięcy lub więcej), srebro, które gromadzi się stopniowo w organizmie może przekroczyć fizjologicznie dopuszczalny limit. Może to spowodować tzw. Argyrię skory lub tkanek, błon śluzowych narządów wewnętrznych, zaciemnienie oczu (skora staje się szaroniebieską), które występuje z powodu zbyt wysokich ilości srebra lub soli w organizmie. Dlatego też zawsze trzeba pamiętać o powiedzeniu „co za dużo, to nie zdrowo” (czyli wodę srebrną o stężeniu 0,01 mg/l można pić codziennie co pozytywnie wpływa na nasz organizm)